30 Mart 2009 Pazartesi

One step further and life does not exist.

Stadyumun ortasındaki güzel erkek ve kadın bedenleri birbirinin üzerinden kayıyor, ter kokuları ve inlemeleriyle kendilerine gereken ortamı yaratıyordu. Ağzının kenarında bir izmarit bulunan, denizci çökmüşlüğündeki adam, gözüne insan yumağında bir durağanlık çarpınca çimleri biçme işine ara verdi.

Sevimlice bir kadın ve gerçekten adama benzeyen bir delikanlı göz göze gelmişler ve durmuşlardı. Bahçıvan hayretle bir sigara daha yakarak izlemeye başladı. İki insan birbirlerine gülümsediler. Heyecandan düşürdüğü sigarasını almak için eğilen adam, doğrulduğunda et kütlesinin önceki devinimine döndüğünü gördü. Ortalama bir hipermetrop ifadesiyle gözlerini kısıp az önce izlediği kişileri aradı. Bulduktan sonra onların kişiler değil de klişeler olduğunu fark etti.

Maalesef ikisi de üzülmemişti. İşi bitince eve gitti, taze fasulye ve pilav yedi. Emekli olunca Avusturalya'ya göçtü. Orada bir kanguruyla karısını aldattı ve bir stadyuma dönüştü. Hiç Kafka okumadığı için çok şaşırdı. Öldü galiba.

1 yorum:

DhargaN dedi ki...

aynen kanka.